Een veterklem is een metalen klemmetje met een open kant. Je legt het uiteinde van je koord of lint erin en knijpt hem dicht met een tang. Klaar, geen lijm en geen droogtijd. Aan het oogje zet je je sluiting. Hieronder staat wanneer je een veterklem pakt en wanneer een eindkap, hoe je de maat bepaalt en hoe je hem dichtknijpt zonder het metaal te beschadigen.
Allebei goed. Dit is geen keuze die je fout kunt doen, en dat is meteen het eerlijkste antwoord dat ik erop kan geven. Waxkoord, satijnkoord, suède, plat leer en lint: het kan allemaal in een veterklem en het kan allemaal in een eindkap. Het verschil zit in hoe je werkt, niet in wat je koord aankan. Een veterklem knijp je dicht met een tang en dan is je sieraad af. Een eindkap lijm je vast, en die lijm moet vierentwintig uur drogen voor je eraan mag trekken. Wil je vanavond nog klaar zijn, pak dan een veterklem. Verder is het persoonlijke voorkeur: de een vindt een eindkap netter staan, de ander werkt liever zonder lijm. Pak wat je in huis hebt en wat je mooi vindt.
Meet de breedte van je koord of lint en zoek een klem met een opening die daar net omheen past. Te ruim en je materiaal schuift eruit, te krap en je krijgt hem niet dicht zonder te pletten. In de producttitels staan de maten in millimeters, en het is de breedte van de opening die bepaalt wat erin past. Twijfel je tussen twee maten, pak dan de kleinste die er nog omheen gaat, want een klem die net klemt houdt beter dan een ruime. Suède koord van 3 mm breed vraagt dus een andere klem dan satijnlint van 10 mm.
De breedte, verder niets. Een veterklem is smal en bedoeld voor suède koord, veters en smal koord. Een lintklem is breder en platter, gemaakt voor satijnlint, ribbon en band. Het mechanisme is identiek: erin leggen, dichtknijpen, sluiting aan het oogje. Ze staan bij mij in dezelfde collectie omdat je bij het kiezen naar hetzelfde kijkt, namelijk de breedte van je materiaal. Zoek je op lintklem en kom je bij een veterklem uit, dan zit je dus gewoon goed.
Met een platte tang, en minder hard dan je denkt. Leg je koord zo ver mogelijk in de klem, tot tegen de achterkant. Knijp dan eerst één kant naar binnen, daarna de andere, en pas als laatste allebei tegelijk aan. Drie kleine stappen dus, niet één harde beweging, want dan vervormt het klemmetje en staat de afdruk van je tang erin. Werk je met verguld? Leg een lapje stof tussen de tang en de klem, dan beschadig je de goudlaag niet. Zit hij dicht en trekt je koord er toch uit, dan was de klem te ruim. Een drupje sieradenlijm erin voor je knijpt lost dat op.
RVS is de standaard en gaat het langst mee. Hij verkleurt niet, roest niet en houdt zijn klem ook na jaren dragen. RVS bevat een klein percentage nikkel. Bij lichte gevoeligheid geeft dat geen problemen, maar bij een ernstige nikkelallergie is RVS niet honderd procent veilig. Verguld RVS, ook wel 18K gold plated, heeft een laagje goud eroverheen. Mooie warme kleur, maar dat laagje slijt: reken op gemiddeld twaalf maanden bij dagelijks dragen, langer als het sieraad vaker in het doosje ligt. Goud- en zilverkleurige klemmen in metaal en brons zijn het voordeligst en prima voor sieraden in de lagere prijsklasse. Wil je dat je klem net zo lang meegaat als je sluiting, kies dan voor allebei hetzelfde materiaal.
Andere manieren om je uiteinde af te werken vind je bij eindkappen, kalotjes en knijpkralen. Het koord en lint zelf vind je bij koord en suède koord.